About abstraction and figuration
We, in Ubists, ignore the word abstraction in art. Abstraction as a statically idea We also neglect the concept of figuration in art. There is no need for a separation between these concepts. Accept that it points to a discovery of new space concepts. Figuration can be an abstraction. And abstraction can be shown as a figuration. The difference could just be illusion The illusion between 2, 3 or 4 dimensional spaces The necessities of these words are just to make a separation between old and new spaces, between old and new illusions, between the illusion of 2, 3 or 4 dimensions in space. The figuration of the abstracts was the language in 2 and 3D graphics to simulate the new electro-magnetic brain-space. (Constructivists) The contemporary electronic space is the figurative imitation of this electro-magnetic brain-space. In fact, it is the discovery of 3 and 4D space that is a new figurative illusion Illusion must be understood as medium The attempts of early abstract artists must be seen as a development in creating new spaces and therefor forms Space being defined by a minimum amount of data to be aware of this space For in the beginning not only the stars had to be created but also space. Without space, there are no stars and without stars, there is no space First the new space of the head, which is first created by the constructivists. Second the space outside the cobalt blue sky. And third the electro-magnetic space outside the brain, For example the computer-brains and all we use in tele- Communication, tele-presence, tele-vision, tele-wars etc. etc. Figuration must be seen more as an accepted space form. Figuration shows conquered space into the old space. Abstraction shows conquered space through a window Abstraction more as an unknown form. However is known in our time. For us, the abstract painting and sculptures became figurations. They are the same (art) part of our world. With the same meaning or no meaning. The same esthetical experiences. The nineteenth century figuration and also the twentieth century abstraction They are just concepts created in the twentieth century, to separate the periods. The twentieth century marked the discovery of the space in the brain apart from the outside world. With the discovery of this space, came the creation of tools (concepts) to be used in this space we were then able to create a bridge to outer space with help of space-technology This was possible because we could imagine what was outside the cobalt blue atmosphere. Earlier only mathematicians and physicians could make this step. However to be aware of space one needs form without form there is no space, accept in mathematics For example, in the three-dimensional world of Lobacefski there are just abstract mathematical concepts with no graphical visualisation. There is even no need for graphical representation An example could be his three parallels in the real space. The sum of the angles of this triangle is zero. Moreover, the area of the space can be expressed as a rational and ending number. Any other triangle can be placed inside this triangle. For example, virtual reality is an abstraction and figuration just as any Rembrandt painting A Rembrandt painting is just as much an illusion as virtual reality is This forms had to be created by the artist of the beginning art of the constructivists in fact is the real bases fore space-technology also for not scientists and mathematicians, but also to the electronic space. And in fact the discovery of the space in the brain apart from the outside world. I mean, in the beginning of the twentieth century one deared to close their eyes and think about what art could be without being an imitation of the outside world Apart from the imitative outside word. The make a difference one needed a word As far as both concepts are known in the twentiest Century.

Enige notities UIT HET UBISTISCH MANIFEST Over abstractie. ...Wij Ubisten zien af van het hedendaags gebruik van het begrip abstractie en daarmee van de abstracte kunst zoals die om ons heen wordt gebezigd. Wij Ubisten vind en dat iedere vorm van beelding of uitbeelding een figuratie betreft en dat het onderscheid tussen abstractie en figuratie slechts een onderscheid is tussen oud en nieuw. Wij ervaren dat wat gisteren abstractie was, morgen figuratie is en wat gisteren figuratie was heden abstract is... Ubisten zien weliswaar horizonloos maar niet zinloos. De Ubist oriënteert zich op de horizon als een substantie in het eigen lichaam. Hiermee is de horizon losgekoppeld van het renaisancistische perspectief van de verte en het aards gerichte is hiermee overwonnen. Met dit nieuwe horizon-begrip kunnen wij ons nu eerst daadwerkelijk richten op het buitenaardse en de buitenaardse ruimte, immers de buitenaardse ruimte is van deezelfde horizonloze substant die als de innerlijke ruimte zonder ons richtingsgevoel en onze oriëntatie te verliezen, dat zoveel eeuwen gericht was op de einder, als scheiding tussen land/zee en lucht. Bij ons is de scheiding een scheiding geworden tussen dampkring en ruimte tussen tastbare werkelijkheid en electronische informatie. ...De abstracten zien geometrie om de één of andere reden als betekenisloos (d.w.z. niet figuratief). Waarom zouden geometrische figuren dan abstract zijn en andere vormen niet, zoals bijvoorbeeld de Vlokkige Zeenaaktslak?... ...Voor de negentiende eeuwer was een geometrische figuur vrijwel abstract en niet voorstelbaar... ...Voor ons, Ubisten nu, is echter de interne aardse expansie een abstractie en daarmee verwerpelijk. (zie manifest over het onnut van de aardse expansie-architectuur)... ...Wij menen dat de vroege abstracten een beetje moeilijk uit hun woorden kwamen en wat geheel anders bedoelden, n.l. niet zozeer dat afbeeldingen niet reëel waren in de alledaagse wereld, maar dat het afbeeldingen van de virtuele ruimte waren die op zich daar tastbaar en concreet waren en figuratief, want afbeeldignen van hunzelf... ...Wij Ubisten beschouwen de vroege abstracten als de werkelijke uitvinders van de virtuele ruimte (cyberspace). In de tijd van de vroege abstracten was het zinvol die ruimte op haar dimensies te testen met GEO-metrische vormen, nu is dat echter overbodig en achterhaald. Dat werk is daarmee gedaan. De hedendaagse technologie stelt ons in staat, en met ons het grote gemene publiek, om die ruimte zodanig volledig voor te stellen [in die zin dat haar oneindige dimensies nu wel duidelijk zijn] dat ook andere tegenstanden daarin aange-bracht kunnen worden, zoals bijvoorbeeld het Zeedonderpad of de Vlokkige Zeenaaktslak... Johan Huizinga in Hewrfsttij der middeleeuwen [p.204-206]: "...Er was geen grote waarheid, die de middeleeuwse geest stelliger wist, dan die van het woord aan de Corinthen: 'Videmus nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem'; 'Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede, maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht'. - Zij hebben nooit vergeten, dat elk ding absurd zou zijn, als zijn betekenis uitgeput was in zijn onmiddelijke functie en verschijningsvormen, dat alle dignen met een heel stuk reiken in de wereld aan de andere kant. .." immmers: nihil vacuum neque sine signo apud ubisticum. huizinga: "...doch dit verband is alleen dan waarlijk zinrijk en vol van mystische betekenis, wanneer in het verbindende lid, in de hoedanigheid dus, het wezen der beide termen van het symbolisme ligt opgesloten, met andere woorden, wanneer de roodheid en de witheid niet gelden als louter benamingen voor physisch onderscheid op kwantitatieve grondslag, maar gezien worden als realin, wezenlijkheden. Ook òns denken vermag nog elk ogenblik ze zo te zien, als het maar terugkeert tot de wijsheid van de wilde, het kind, de dichter en de mysticus, voor wie de natuurlijke gesteldheid der dingen ligt opgesloten in hun algemene hoedanigheid; De hoedanigheid. De hoedanigheid is hun watheid, de kern van hun zijn..."